Jeroen Spitzenberger schittert in een sprankelende bewerking van Tsjechovs Oom Wanja: over gemiste kansen, vergankelijkheid, familiedruk en onvervuld verlangen. Ontroerend, geestig en pijnlijk herkenbaar.
Topacteurs in Tsjechovs ontroerende en geestige klaaglied over vergankelijkheid.
Regisseur Michel Sluysmans en schrijver Peer Wittenbols slaan de handen ineen voor een vernieuwde en sprankelende versie van een van de bekendste stukken uit de toneelliteratuur: Anton Tsjechovs ‘Oom Wanja’. Jeroen Spitzenberger speelt de titelrol in deze ernstige komedie over onvervulde verlangens, knellende familiebanden, mislukte levens en vooral: heel veel liefdesverdriet.
Oom Wanja en zijn nichtje Sonja werken al hun hele leven op het boerenlandgoed van Sonja’s vader, die als professor werkt in de grote stad. Als de professor na zijn pensionering met zijn veel jongere tweede vrouw Jelena terugkeert, beginnen de verhoudingen te schuiven en komen onuitgesproken verlangens aan de oppervlakte. Met ‘Oom Wanja’ schreef Tsjechov een ontroerend en geestig klaaglied over gemiste kansen en vergankelijkheid. Alle personages treuren over hun verleden, dromen van een toekomst die nooit zal komen en zitten ondertussen vast in een ondragelijk hier en nu. Ze willen hun leven veranderen, maar weten alleen niet hoe. Het kan niet anders dan dat het publiek zich in dit stuk gaat herkennen.
